کلیپ امام حسین با صدای امیرمحمد متقیان

آهنگ زیبای امیرمحمد برای امام حسین (ع)

نماهنگ “امام حسین (ع) ” با صدای امیر محمد متقیان شاعر : امیر پیر نهان – آهنگساز : مهرداد نصرتی -تنظیم:رامین عبداللهی- تصویر و تدوین : علی زارع – مدیر تولید:محمدحسین خلیفه- کارگردان : احمد درویشعلی پور – تهیه کننده : مسلم آقا جان زاده-محرم ۱۴۳۴

ولانا شمس‌الدین یا کمال‌الدین محمد وحشی‌بافقی یکی از شاعران نام‌دار سدهٔ دهم ایران است که در سال ۹۳۹ هجری قمری در شهر بافق چشم به جهان گشود. دوران زندگی او با پادشاهی شاه تهماسب صفوی و شاه اسماعیل دوم و شاه محمد خدابنده هم‌زمان بود.

وی تحصیلات مقدماتی خود را در زادگاهش سپری نمود. وحشی در جوانی به یزد رفت و از دانشمندان و سخنگویان آن شهر کسب فیض کرد و پس از چند سال به کاشان عزیمت نمود و شغل مکتب داری را برگزید. وی پس از روزگاری اقامت در کاشان و سفر به بندر هرمز و هندوستان، در اواسط عمر به یزد بازگشت و تا پایان عمر ( سال ۹۹۱ هجری قمری) در این شهر زندگی کرد.

آثار وحشی

این شاعر بزرگ روزگار خود را با اندوه و سختی و تنگدستی و تنهائی گذراند و دراشعار زیبا و دلکش او سوز و گداز این سالهای تنهایی کاملا مشخص است . وی غزل سرای بزرگی بود و در غزلیات خود از عشقهای نافرجام، زندگی سخت و مصائب و مشکلات خود یاد کرده است.

کلیات وحشی متجاوز از نه هزار بیت و شامل قصیده، ترکیب بند و ترجیع بند، غزل، قطعه، رباعی و مثنوی است.

وحشی دو منظومهٔ عاشقانه دارد. یکی ناظر و منظور که عشق همجنس‌گرایانه پسران شاه و وزیری را بر یکدیگر روایت می‌کند. و دیگری فرهاد و شیرین به استقبال از خسرو و شیرین نظامی. مثنوی نخستین به سال ۹۶۶ به پایان رسید و ۱۵۶۹ بیت است و اما مثنوی دوم که از شاهکارهای ادب دراماتیک پارسی است، هم از عهد شاعر شهرت بسیار یافت لیکن وحشی بیش از ۱۰۷۰ بیت از آن را نساخت و باقی آن را وصال شیرازی شاعر مشهور سده سیزدهم هجری (م ۱۲۶۲) سروده و با افزودن ۱۲۵۱ بیت آن را به پایان رسانیده‌است. شاعری دیگر به نام صابر بعد از وصال ۳۰۴ بیت بر این منظومه افزود.

مثنوی معروف دیگری که وحشی به پیروی از نظامی سروده «خلد برین» است بر وزن مخزن‌الاسرار و مرتب بهشت روضه. مثنوی‌های کوتاهی از وحشی در مدح و هجو و نظایر آنها بازمانده که اهمیت منظومه‌های یادشده را ندارد.

نمونه ای از اشعار وحشی

آه تا کی ز سفر باز نیایی بازآ/اشتیاق تو مرا سوخت کجایی بازآ

شده نزدیک که هجران تو ما را بکشد/گر همان بر سر خون ریزی مایی بازآ

کرده ای عهد که بازآیی و ما را بکشی/وقت آن است که لطف بنمایی بازآ

رفتی و باز نمی آیی و من بی تو به جان/جان من اینهمه بی رحم چرایی بازآ

وحشی از جرم همین کز سر آن کو رفتی/گرچه مستوجب صدگونه جفایی بازآ

همه ما می دانیم ادواردو آنیلی بسیار بزرگ تر از تمام دارایی های پدرش بود. بزرگ تر از كارخانه فیات، بزرگ تر از ویلای بزرگ خانواده آنیلی و بزرگ تر از باشگاه فوتبال یوونتوس.

ادوارد عزیزازهمه این دارایی ها، ارزشمندتراست، دارایی هایی كه هر كدام از آنها می تواند انسانها را وسوسه كند، اما شهید عزیزما هیچگاه وسوسه نشد. میان آن همه دنیا، آن مقدار وسوسه، و مظاهر فراوان مادی، فقط به حقیقت لبخند زد و آرام به دین راستین خداوند متعال ایمان آورد. خیلی آرام تر از اینكه خانواده متنفذش آشفته شوند.

او درمیان همهمه ای كه یوونتوس با پلاتینی، زیدان و دل پیه رو به پا كرد، بی سرو صدا و عاشقانه به كناری رفت. دور از هیاهو. او زمانی مدیرتیم فوتبال یونتوس بود، اوج شهرت و البته قدرت، اما دیری نپایید كه آمبرتو آنیلی؛ برادرزاده خود را كنار زد. او می گفت كه اگر یك مسلمان شیعه مدیر یوونتوس شود، حیثیت  اعتبار بزرگان تورین به خطر می افتد. پس ادوارد به كنار رفت و مسلمانی گزید و عاشقانه زندگی كرد و عاشقانه رفت.

امروز همه ما او را می شناسیم به نام شهید آنیلی.

شیعه؛ ادواردو آنیلی، پسرسناتور جیووانی آنیلی، از متنفذین و ثروتمندترین شخصیت های ایتالیا و اروپا، صاحب سابق باشگاه یوونتوس و چند شركت اقتصادی معتبر مثل: فیات،SKF و...

مسلمانی خود را با اعتقاد به وحدانیت خدا و محمد(ص) آخرین رسول الهی آغاز كرد، علی (ع) و یازده پسر او را هم به امامت خویش گرفت تا راهنمایی باشند در تاریكی شهر تورین برای او.

شیعه كه شد، مظلومیتش آغاز شد. آری، شیعه و مظلومیت عهد  اخوتشان را بر سر چاه بسته اند. جوانی به غایت زیبا در شهر تورین ایتالیا، پسر جیووانی معروف؛ با نگاه دل به آیات نورانی قرآن، مسلمانی برگزید.

در این راه و اعتقاد، تقیه هم نكرد، سرافراز" اشهد ان لا اله الا الله" را سر داد، به اشهد ان محمدا رسول الله اعتقاد یافت و عاقبت بر سر اشهد ان علی ولی الله جان داد، درست مثل مولایش.

در سفر به ایران، یك نگاه امام راحل (ره)، كفایت می كرد تا خاك وجود ادواردو تبدیل به گوهری شود كه شهادت در آن پرورش یابد.

شیعه، ادواردو آنیلی، شمع فروزانی خواهد شد برای جستجوگران هدایت در شهر تورین، نه ، ایتالیا هم نه، بلكه سراسر اروپا و همه تشنگان حق و حقیقت. شیعه، ادواردو آنیلی، شهید تورین ایتالیا، جوانی به هیبت مسیح، وقتی تولدی دوباره یافت، اسوه شد. " انی عبدالله" ؛ او به راستی بنده خدا بود، جوانی زیبا و دلفریب كه نور خداوند به یكباره در وجودش دمید و جانش را عاشقانه ستاند.

شیعه ادواردو آنیلی، یكی از هزاران مرد چشم آبی ایتالیا، عاشقانه برگزیده شد برای شهادت. روزگاری خواهد آمد كه مردان، در مصایب ما جان خواهند داد، این گفته معصوم است، و امروز ادواردو جان در طبق عاشقی گذارد برای آنچه كه آنان بدان" اعتقاد ویقین" می گفتند. ای برادر تو همه اندیشه ای.

نوشتن از مردی كه جوانی و سودای دنیوی خویش را به یكباره به كناری گذارده و به اندیشه ای جان داده كه بیش از 14 قرن ازآن می گذرد سخت است، بسیار. نوشتن از شهیدی كه در اوج مظلومتی جان داد تا گواهی باشد بر این اندیشه كه " شیعه" اول مظلوم عالم است، سخت است، بسیار. و سخت تر از آن اینكه" شیعه" اول مظلوم عالم است تا ابد.

نوشتن از جوانی به غایت زیبا، كه جام كوثر سركشید و تمام وجود علی شد، سخت است، بسیار. او از جامی نوشید كه " جان" تنها ثمنش بود. آری برادر، " قوت می ، بشكند ابریق را."

نوامبر سال ۲۰۰۰ (۲۴ آبان ۱۳۷۹) جسد ادواردو در زیر پل «ژنرال فرانکو رومانو» پیدا شد، ظاهر قضیه نشان می‌داد که وی از روی پل به پائین پرت شده‌است.

بقیه عکسها ادامه مطلب

سر انجام پس از هشت روز نبرد خونین در غزه، رژیم صهیونیستی در مقابل  اراده رزمندگان مقاومت اسلامی فلسطین تسلیم شد و به آتش بس تن داد.(متن کامل ادامه مطلب)

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

تجربه نشان می دهد مقاومتی هرچند کوتاه در مقابل ارتش مجهز اسرائیل، این رژیم را به تسلیم وادار کرده است. ظاهرا ارتشی با این حجم سلاح و تجهیرات طراحی شده است تا فقط در مقابل مردم بی دفاع و زنان و کودکان، پیروز باشد.

بقیه ادامه مطلب

(منبع سایت جهان نیوز)

تيم ملي فوتبال ازبکستان در ديدار مقابل ايران در رقابت هاي گروهي انتخابي منطقه آسيا واقيانوسيه جام جهاني 2014 برزيل در ورزشگاه آزادي با يک گل به برتري رسيد و به صدر جدول گروه A صعود کرد و سومین ناکامی بزرگ فوتبال ایران را  بعد از حذف جوانان و فوتسال در این هفته رقم زد و فونبال ایران را بی ابرو کرد