تو یکشنبه دوتا جام جهانی پرشد که همه ناراحت شدن ولی اگه چهارشنبه 24 ابان 91 ساعت 20 ورزشگاه ازادی ایران ...ازبکستان. بچه ها ازبک ببرن همه شاد می شن فراموش می کنن پس برای حفظ ابرو پرواز کنید.

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری)، شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار می‌شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند.

دانلود دیوان  غزلیات حافظ

برای دانلودبر روی عکس کلید کنید

عشق حقیقی

در غزلم عشق صدا می کنم                                دشمن عشق را رها می کنم

همدم یار من بیجاره باش                                     خوب تو بدان جان فدا میکنم

عشق به من گو که راهم کجاست                         من بدی را جدا می کنم

عشق شاهین خدایش بمان                                  حق تو را سعی  عدا میکنم

کمال‌الدین ابوالعطاء محمودبن علی‌بن محمود، معروف به «خواجوی کرمانی» (زاده: ۶۸۹ - درگذشت: ۷۵۳ ه.ق.) یکی از شاعران بزرگ سدهٔ هشتم است. آرامگاه خواجو او در تنگ‌الله اکبر شیراز است.وی از شاعران عهد مغول و معاصر سعدی شیرازی بوده است و آٍاری در مدح سلاطین منطقه فارس در کارنامه خود دارد.

زندگینامه

خواجوی کرمانی که به نخلبند نیز شهرت دارد در اواخر سده هفتم هجری در کرمان زاده شد.زمان زایش او را به اختلاف بین ۶۶۹ - ۶۸۹ هجری ثبت کرده اند او در دوران جوانی خود جدا از کسب دانش های معمول روزگار مسافرت را نیز پیشه نموده و بازدید هایی از مناطق اصفهان، آذربایجان، شام، ری، عراق و مصر نیز داشته است و پس از بازگشت از این سفرهای طولانی در شیراز اقامت گزید.او لقب هایی مانند خلاق المعانی و ملک الفضلا نیز داشته است.او در نیمه سده هشتم هجری در شهر شیراز درگذشت و در تنگ الله اکبر این شهر نزدیک رکناباد به خاک سپرده شد.

عقاید و اندیشه ها

شعر خواجوی کرمانی شعری عرفانی است.مضامین عرفانی در غزلیات وی صریحا بیان می شود اما در این اشعار که بر شاعران بعدی خود مانند حافظ تاثیرگذار هم بوده مبارزه با زهد و ریا و بی اعتباری دنیا و مافیها از موارد قابل ذکر است.او در شعر به سبک سنایی غزلسرایی می کرده و در مثنوی نیز سعی داشته به تقلید از فردوسی حماسه سرایی داشته باشد.خواجو را وابسته به سلسله مرشدیه می دانند.او را در ریاضیات طب و هیئت نیز صاحب نظر می دانند.طنز و هزل و انتقادات اجتماعی از شرایط ایان در آن روزگار در اشعار خواجو متداول است^[۱]. او در قصیده، مثنوی، و غزل طبعی توانا داشته، به طوری که گرایش حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی خواجو و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است.

آثار

از خواجوی کرمانی آثار زیادی بجای مانده است که مضامین و محتوای آنها عموما متفاوت می باشند.بیشتر این آثار منظوم هستند

• دیوان؛ شامل قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیعات و رباعیات که برروی هم به دو بخش صنایع الکمال و بدایع الجمال تقسیم می‌شود.
• شش مثنوی؛ در وزن‌های گوناگون با این نام‌ها :

سام نامه، همای وهمایون، گل و نوروز، روضه الانوار، کمال نامه و گوهر نامه. پنج مثنوی اخیر بر روی هم خمسهٔ خواجو را تشکیل می‌دهد.

آثار منثور خواجوی کرمانی نیز شامل رسالاتی مانند رساله البادیه و رساله مناظره شمس و صحاب می باشد که به زبان فارسی نوشته شده اند.

دانلود غزلیات خواجو

تحقیق برژوا

برژوازی

بورژوازی (به فرانسوی: Bourgeoisie) یکی از دسته‌بندی‌های مورد استفاده در تحلیل جوامع بشری است. این واژه به دستهٔ بالاتر یا مرفه و سرمایه‌دار در جامعه اطلاق می‌شود. این دسته قدرت خود را از استخدام، آموزش و ثروت به دست می‌آورند و نه لزوما از پرولتاریا قرار می‌گیرد. درجامه سرمایه‌داری این واژه معمولاً به دسته‌های مالک اطلاق می‌شود

نحوه بوجود امدن برژوا و تاریخ بورژوازی

بقیه در ادامه مطلب

دانلود کلیپ امر به معروف با شخنان رهبر انقلاب برای دانلود روی عکس کلیک کنید

 تیم ملی فوتبال ایران در یک بازی سخت و نفس گیر با وجود اینکه به دلیل اخراج مسعود شجاعی از اوایل نیمه دوم با ده بازیکن برابر تیم ملی کره جنوبی بازی می‌کرد توانست با تک گل جواد نکونام رکورد شکست ناپذیری فوتبال ایران در ورزشگاه آزادی را تداوم بخشد تا کره‌ جنوبی همچنان در حسرت پیروزی در تهران باقی بماند

برای دانلود کلیپ عقاب اسیا روی عکس کلیک کنید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مناظره ای زیبا از خواجوی کرمانی

                                     حدیث مستان

گفتا:تو از کجایی کاشفته می نمایی                       گفتم:منم غریبی از شهر اشنایی

گفتا"کدام مرغی؟کز این مقام خوانی                        گفتم که:خوش نوایی از باغ بی نوایی

گفتا:زقید هستی رو مست شو که هستی                گفتم:به می پرستی جستم ز خود رهایی

گفتا:جوی نیرزی گر زهد و توبه ورزی                          گفتم:توبه کردم از زهد پارسایی

گفتا:به دل ربایی ما را چگونه دیدی؟                          گفتم چو خرمنی گل در بزم دل ربایی

گفتا:بگو که خواجو در چشم ما چه بیند؟                     گفتم:حدیث مستان سری بود خدایی